ابوالفضل کوچولوی ما

بدو بدو آماده میشم اول همه دنبال جوراب هام میگردم کجا گذاشتمشون آخ که چقدر حواس پرت شدم دیرم شده پس این کجاست تازه باید ابوالفضل هم برسونم خونه مامان بالاخره با مکافات رسیدم در خونه و مامانی که میدونه چه خبره زود دررو باز میکنه و ابوالفضل رو میبرم خونه وخداحافظی میکنم ولی چقدر لفتش میدم برای اخرین بار میگم خداحافظ مامانم میگه برو دیگه دیرت شد برمیگردم انگار دل نمیکنم که برم مامان میگه برو دیگه دیر میشه ها و رسما درب رو برویم میبنده و چشمان من به چشمان فرزندم خیره مونده در که بسته میشه نگاهش تو نگاهم جامونده و میدونم تا برگشتم به خونه باهام هست تو ماشینم و مسافرها از مسائل مختلف صحیت میکنن ولی من هنوز تو بطن اون نگاهم رسیدم سر کارو باید تمرک...